Zu N-Book

ဆုိင္ကယ္ရပ္မွဳေႀကာင္ ့အခ်င္းမ်ား…ညွစ္အားပုိလုိ ့ေသရသူ….

လြန္ခဲ့သည္ ့ဧၿပီလ ၁၉ ရက္ေန ့က တရုတ္နုိင္ငံ၊ ဟုိင္နန္ၿပည္နယ္၊
ဟုိက္ကုိၿမဳိ ့တြင္ၿဖစ္ပြားခဲ ့သည္ ့ယာဥ္ရပ္နားရန္ေနရာအၿငင္းပြားမွဳတစ္ခုတြင္
ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္စီးသူ အမ်ဴိးသမီးတစ္ဦးမွ အမ်ဴိးသားတစ္ဦးေ၀ွးေစ ့အား
ညွစ္ပစ္ခဲ့သၿဖင္ ့ထုိအမ်ဴိးသားေသဆံုးခဲ ့ရပါတယ္…

အသက္ ၄၁ ႏွစ္အရြယ္ရွိအဆိုပါအမ်ဴိးသမီးဟာ ဟုိက္ကုိၿမဳိ ့ေမလန္အရပ္ရွိ
မူလတန္းေက်ာင္းသုိ ့သူမ၏ကေလးအား ႀကဳိဆုိေခၚေဆာင္ရန္ ဆုိင္ကယ္ၿဖင္ ့ Continue reading →

အခုတစ္ေလာ စာမေရးဖစ္တာ အေတာ္ၾကာပီခင္ဗ်။ မေရးဖစ္တာကလည္း ကုိယ္လုပ္ခ်င္ရာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ေနတာပါ ။ Dota ခုတ္လုိက္၊ စာအုပ္ ဖတ္လုိက္၊ ဂစ္တာ တီးလုိက္ပဲ။ စကားလာေျပာတဲ ့လူတုိင္းကုိလည္း Busy ဆုိတာခ်ည္းျဗဲ လုပ္လြန္းလုိ ့လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာင္ အေနာ္နဲ ့မခ်က္ေတာ ့၀ူးေယာ ။ ငဇဴး ေသာက္ၾကီးက်ယ္ဆုိပီးေလ။
ဒါေပ ့မယ္ အခုေရးမဲ ့ဇာတ္လမ္းကေတာ ့…. ကိုယ္ေတြ ့ဗ်။ ေရးခ်င္စိတ္ေလးလည္း ဖစ္သြားတယ္။ ေပၚတင္ၾကီး အထုခံရတာဆုိေတာ ့ ။ ျဖစ္ပုံက ဒီလုိရယ္။

အေနာ္ ဘ၀မွာ “ေသေျပး ရွင္ေျပး” မ်ားတယ္ဆုိတာကုိ တစ္ခ်ိဳ ့တစ္ေလက ယုံၾကည္ခ်င္မွ ယုံၾကည္ပါလိမ္ ့မယ္။ ဟုိတစ္ေလာက “အဲဒီအိမ္ လူမေနဖူး” ဆုိတဲ ့ေဆာင္းပါးကုိ ေရးတုန္းက ေဖ ့ဘုတ္ (Facebook) မွာ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မျဖစ္နုိင္ဘူးဆုိတဲ ့အထာေတြနဲ ့Comment ေတြ ေရးၾကတယ္။ အေနာ္လည္း မျဖစ္နုိင္ဘူးထင္ရင္လည္း မတတ္နုိင္ဘူးဆုိပီး အဲဒီပိုစ္ကုိ “ေပတေလာက” ကေန ဖ်က္ခ်လုိက္တယ္။
အခုတစ္ေခါက္ နယ္ျပန္ေတာ ့… အဲဒီအိမ္က ေတာ္ေတာ္ေရပန္းစားေနပီ ။ ကြ်န္ေတာ္ေရးတုန္းက အဲဒီအိမ္ရွိတဲ ့လမ္းေလာက္ပဲ သိၾကတာ။ အခုဆုိ တစ္ျမိဳ ့လုံး သိေနၾကျပီ။ သရဲမကလည္း ပုိပုိဆုိးလာတယ္ထင္ပါတယ္ဗ်ာ။
အေနာ္ကေတာ ့… အရင္လုိပဲ… ညဆုိ ည ၁၁ နာရီ၊ ၁၂ နာရီ အဲဒီအိမ္ေရွ ့က ျဖတ္လုိ ့ေကာင္းတုန္း။
ျပီးေတာ ့… အခုေျပာျပမဲ ့ဇာတ္လမ္းက အဲဒီအိမ္နဲ ့ေတာ ့မဆုိင္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ ထပ္ၾကားလာခဲ ့တာေလးေတြကုိ ေဖါက္သည္ခ်တာပါ။ Continue reading →

ယေန ့ ေပ်ာ္၏
စိတ္ထဲတြင္ အပူအပင္မရွိ၊
သံေယာဇဥ္ေတြ ကုန္၏
ပူေဆြးမွဳတုိ ့လြန္၏
တမ္းတမွဳတုိ ့နိတၳိ
ရင္ထဲတြင္ ဗလာသာ က်န္၏…
ထုိ ့ေၾကာင့္ … ေပ်ာ္၏…။

နွလုံးသားသည္ ရွိျမဲအတုိင္း
update ျဖစ္၏
မလုိလားအပ္ေသာ Virus ကင္း၏
မရွင္းျဖစ္ေသာ Program တစ္ခ်ိဳ ့သည္
အေကာင္းပကတိ အလုပ္လုပ္၏
ထုိ ့ေနာက္ အသစ္ျဖစ္ေသာ..
အဆုတ္တုိ ့သည္ …
ေအးျမေသာ…ေလကုိ ရွဴၾကကုန္၏
ထုိ ့ေၾကာင့္ ေပ်ာ္၏..။
Continue reading →

Massage ေပါင္း 800 ေက်ာ္တဲ ့အထိ
Phone Call ေပါင္း 500 ေက်ာ္ အထိ
စကားလုံးေပါင္း သိန္းသန္းကုေဋ ေက်ာ္တဲ ့အထိ…

ေန ့ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ
နွလုံးသားနံရံမွာ မွတ္တမ္းေတြကုိ  
လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ခ်ေရးတယ္
ေနာက္ဆုံးေတာ ့…
သူမ…
ေျခဖ၀ါး လွလွေလးေတြနဲ ့
နင္းေျခ ဖ်က္စီး သြားတာခ်ည္းပါပဲ…
သုိ ့ေပ ့မယ္
ေျခာက္ကပ္ေနတဲ ့မ်က္၀န္းတစ္စုံနဲ ့
ေခ်ာင္က်ေနတဲ ့မ်က္တြင္း တစ္စုံ…
ထို ့ေနာက္ …
ေသြးလည္ပတ္မွဳ မရွိေတာ ့တဲ ့
ခႏၶာကုိယ္ တစ္ခုက တစ္ဆတ္ဆတ္တုန္လုိ ့
ခ်စ္ရသူ …
သူမကုိ ….. တမ္းတေနတုန္း။ Continue reading →

အထက္အညာရဲ ့… လြင္ျပင္တစ္ခုဟာ အရင္ေန ့ေတြ အတုိင္း … ပူေျခာက္၊ ပူေျခာက္နဲ ့။
တစ္ခါတစ္ေလ… ေလတစ္ခ်က္အေ၀ ့မွာ … အပူဓါတ္ေသးေသးေလးေတြက လူေတြၾကားထဲ တုိးေ၀ွ ့ ျဖတ္သန္းတယ္။
အုိက္စပ္လွတဲ ့ေန ့ရက္ေတြပါပဲ။

“ဂ်ဳံးဂ်ဳံး၊ ဂ်က္ဂ်က္” နဲ ့မီးရထားတစ္စင္းဟာလည္း ယခင္လုိပဲ ေႏြပင္လယ္ကုိ ျဖတ္လုိ ့။
အေျခခံလူတန္းစားေတြအတြတ္ ကမၻာက အသိအမွတ္ျပဳထားတဲ ့ရုိးရုိးတန္းဆုိတဲ ့အတြဲမွာ လူမ်ိဳးကေတာ ့… ေပါင္းစုံ၊
ထုိ ့ေနာက္မွာ ေခြ်းနံ နည္းနည္းနဲ ့အရက္နံ တစ္ခ်ိဳ ့က ေလထုနဲ ့အတူ ရထားတြဲထဲမွာ ပ်ံလႊင့္လုိ ့။

ျပတင္းေပါက္နားက သစ္သားခုံတန္းတစ္ခုမွာ ေပတိ၊ ေပစုတ္ သားအမိ နွစ္ေယာက္က ခရီးသြား အျဖစ္နဲ ့လုိက္ပါလာတယ္။ (၅) နွစ္သားအရြယ္ရွိတဲ ့ခ်စ္ စဖြယ္ ခေလးငယ္ဟာ ျပတင္းေပါက္ကုိ ေငးလုိ ့… အျပင္ဘက္က ရွဳခင္းေတြကုိ ခံစားေနေလရဲ ့။ မိခင္ကေတာ ့… မွုိင္းညဳိ ့ညဳိ ့မ်က္၀န္းေတြနဲ ့…. သူမရဲ ့စလင္းဘတ္အိတ္ေလးကုိ ရင္ခြင္မွာဖက္တြယ္ထားတယ္။ အနာဂတ္အတြတ္ အေတြးေတြလည္း လြန္ေနတယ္ထင္ပ။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ဆုိ မွုိင္ေတြေနတာ ျမင္မေကာင္းဘူး။ Continue reading →

သရဲအေၾကာင္းေတြလည္း မေရးဖစ္တာ ၾကာပါပီ။ ေရးစရာေတြက ရွိေပ ့မယ္ တစ္ခ်ိဳ ့ေသာအေၾကာင္းေတြက အရင္လုိ ဇာတ္သိမ္းေတြဘာေတြနဲ ့ေရးလုိ ့မရဘူး ဖစ္ေနတာ။ သရဲလား ေတြ ့လုိက္တယ္။ ဒီေလာက္ပဲ ။ ဒီေတာ ့အေနာ္ အခု
ေတြ ့ခဲ ့ဖူးတဲ ့တစ္ခန္းရပ္ သရဲတေစၦမ်ားအေၾကာင္းကုိ ေရးလုိက္ပါတယ္။ ဒါေလးေတြက ထူးလည္း ထူးဆန္းမယ္။ ဗဟုသုတလည္း ရမယ္ ထင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ ့ဒီပုိစ္ကုိ အေနာ္ ေျပာျပတာခ်ည္း သက္သက္ မဟုတ္ပဲနဲ ့ေဆြးေႏြးတဲ ့ပုံစံေလး ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ျဖစ္ပုံက ဒီလုိရယ္ပါ။

အေနာ္ ဦးေလးတစ္ေယာက္ လြန္ခဲ ့တဲ ့သုံးလ ေလာက္ကဆုံးသြားတယ္။ သူ ့ဆုံးသြားေတာ ့… သူေနတဲ ့အိမ္ၾကီးထဲမွာ သူ ့အေမရယ္၊ သူ ့သမီးေလးရယ္ က်န္ခဲ ့တယ္ဗ်ာ။ အဲဒီအိမ္မွာကလည္း သုံးေယာက္တည္းေနၾကတာရယ္။ ေယာကၤ်ားသားဆုိလုိ ဒီဦးေလးတစ္ေယာက္ပဲ ရွိတယ္။ ျပီးေတာ ့ဦးေလးဆုံးရတာကလည္း အရက္ေၾကာင့္ ဆုံးသြားရတာ။
သူက အရက္အရမ္းၾကဳိက္တယ္။ ဒီေတာ ့… သူ ့သမီးနဲ ့သူ ့တူမက သူ ့အသုဘမွာ “အေဖက အရက္ၾကဳိက္တတ္တယ္” ဆုိျပီး အေလာင္းေကာင္ရဲ ့ပါးစပ္ထဲကုိ ၀ီစကီ ေလးပတ္ျပား တစ္ျပားစီ ေလာင္းထည္ ့လုိက္ၾကတယ္။ အမွန္ေတာ ့အဲဒါ မလုပ္သင့္တဲ ့အခ်က္ပါ။ Continue reading →

အခုတစ္ေလာ ေနရ ထုိင္ရတာ မမုိက္ဘူးဗ်ာ။ တစ္မ်ိဳးၾကီးပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ အေနာ္ ျငိမ္ေနတာလည္းပါတယ္။ အထီးက်န္သလုိ ခံစားေနရတယ္ဗ်ာ။ မိဘကလည္း အေ၀းမွာ… အိမ္တစ္အိမ္လုံးကုိ အေနာ္ပဲ အုပ္ခ်ဳပ္ျပီးေနခဲ ့ရတယ္။
တစ္အိမ္လုံး ကိစၥ ငဇူး ေခါင္းေပၚမွာ ။
အိမ္ေဖၚ တစ္ေယာက္ရဲ ့အကုိ ဆုံးသြားတယ္…. အဲဒါ ငဇဴး ေခါင္းပဲ…။
အဖြား… ေနမေကာင္းဘူး… အဲဒါလည္း ငဇဴး ေခါင္းပဲ…။
ညီေလး တစ္ေယာက္ စာမက်က္၀ူး အဲဒါလည္း ငဇဴး ေခါင္း ပဲ…။
အေမနဲ ့အေဖရွိတဲ ့အခ်ိန္မွာ တစ္အိမ္လုံးကိစၥ သူတုိ ့တာ၀န္ယူထားတာ။ အေနာ္က လွည္ ့ကို မၾကည္ ့၀ူး။ အခု အေနာ္နဲ ့ဆုိင္လာတယ္။ ပတ္သတ္လာတယ္။ သားၾကီး တစ္ေယာက္ တာ၀န္ကုိ ယူရတယ္။ တကယ္တန္းေတာ ့လုံးလုံး မသက္သာတာဗ်ိဳ ့။ မလြယ္ဘူး။ အေခ်ာင္ေနတတ္ရင္ေတာ ့ရပါတယ္… သုိ ့ေပ ့မယ္ ကုိယ္က မေနတတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ ့.. အားလုံးကုိယ္စား စိတ္ပူေပးရတယ္။ ဒီေတာ ့ ကုိယ္ပင္ပန္းတယ္ဗ်ာ။

ျပီးေတာ ့… ဒီၾကားထဲက ကာလေတြမွာ အေနာ္ “ကံ” ဆုိတာကုိ ယုံလာတယ္။ မိတ္ေဆြတုိ ့ေရာ ယုံလား? ။ အေနာ္ ဒီအေၾကာင္းေတြ ေျပာျပခ်င္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ ့ ဂက်ိဳး ဂေၾကာင္နုိင္ပါတယ္။ အေနာ္ အရင္စာေတြမွာလည္း ေရးဖူးပါတယ္။ ဒုကၡ … ဆုိတာ အေပါင္းအေဖာ္နဲ ့လာပါတယ္လုိ ့ ။ အဲဒီလုိပဲ အေနာ္ အခု ေရနစ္သူလုိ ျဖစ္ေနတယ္ဗ်ိဳ ့။အဲဒီလုိ ေရနစ္ေနပါတယ္ဆုိမွ “ကံ” ဆုိတဲ ့အရာကလည္း အေနာ္ကုိ ၀ါးနဲ ့ထုိးခ်ေနသလုိပဲ ခံစားရတယ္။ ျဖစ္ပုံက ဒီလုိရယ္ပါ။ Continue reading →

ျမင္ကြင္းသစ္ေတြ …
တစ္ခါ ငယ္ စဥ္တုန္းက ….
မေရရာတဲ ့ခရီးသြားအထာနဲ ့…
ပန္းခင္းတစ္ခ်ိဳ ့အေၾကာင္း ေလ ့လာခဲ ့ဖူးတယ္ …

မနက္ခင္းတုိင္း ကမ္းနားေစ်းမွာ ပုံေနၾက…
ေလေဘးသည္တုိ ့ရဲ ့… အသြင္အျပင္ထက္ လွတယ္…
မေရရာဘူး… မေသခ်ာဘူး… မျမင္နုိင္ဘူး..
ဒါေပ ့မယ္ ..
ျငိမ္းခ်မ္းေစမယ္… အျမင္ေအးမယ္… ၾကည္နူးေစမယ္…
ၾကဳိက္တတ္ရင္…သင့္အိမ္ဘုရားပန္းအတြတ္ အသင့္ဆင့္…။

ညေနခင္း ရြာတစ္ရြာရဲ ့အလွ
ျမိဳ ့တစ္ခုရဲ ့ ည …
အတိတ္တစ္ခုရဲ ့အမွတ္တရ အျဖစ္..
ကုိယ္တုိင္ျဖတ္သန္းခဲ ့ သူတုိင္းရဲ ့လက္မွာ…
သူ ့ရနံ ့ေတြ ပါတယ္။ Continue reading →

“ကဗ်ာ ပ်က္တဲ ့ည”
သကၠရာဇ္ေတြ မျပဳိခင္ ညတစ္ညက
ကုိယ္ … ဒီဂရီေတြတတ္…
ထုိ ့ေနာက္… လမ္းေလွ်ာက္ ထြက္တယ္။
မွတ္တုိင္ေတြ တုိင္းဟာလည္း…
ဆုိင္းဘုတ္ေတြ ခ်ိတ္ဆြဲလုိ ့…
နည္းနည္း ရုပ္ေပါက္သလုိေတာ ့ရွိတယ္…
ပလက္ေဖါင္းမွာလည္း …
“ကုိယ္ ျဖစ္…ကုိယ္ခံ” တုိ ့…
“ကုိယ္ ့သမိုင္း ကုိယ္ေရး” တုိ ့…
စိတ္ရွပ္တတ္ရင္ … ဒီျမိဳ ့မွာ
ကုိယ္ ့ကုိယ္ကုိ သတ္ေသလုိက္ဖုိ ့ေကာင္းတယ္။ Continue reading →

ဒါေလးကုိ ေရးဖုိ ့စဥ္းစားမိတုန္းက … ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးတဲ ့… စာအုပ္တစ္အုပ္ သြားသတိရတယ္ဗ်။ လူထု ဦးလွ ေရးတဲ ့ “ကြ်န္ေတာ္ သံလြင္ေဖါင္စီး” ဆုိတဲ ့စာအုပ္ေလးပါ။ အရမ္းဖတ္လုိ ့ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ သံလြင္ျမစ္ထဲမွာ သစ္လုံးေတြကုိ စုျပီး ေဖါင္အျဖစ္ေမ်ာ၊ အဲဒီအေပၚမွာ လုိက္ပါလာတဲ ့ေယာကၤ်ားသားေတြရဲ ့အေၾကာင္းကုိ ေရးထားတာ။ သစ္ေဖါင္စီးတဲ ့လူေတြ အားလုံးက ဒုကၡေတြ သုတ္ခေတြနဲ ့ဗ်ာ။ အဲဒီေရေပၚသစ္ေတြ ေပၚမွာလုိက္ပါလာရတာ။ အခန္ ့မသင့္လုိ ့သစ္ေဖါင္ကြဲတယ္ဆုိ … အသက္ေဘးအရမ္းနီးတာရယ္။ “မိန္းမမီးေန … ေယာကၤ်ားေဖါင္စီး” ဆုိတဲ ့စကားအတုိင္းပါပဲဗ်ာ။ အႏၱရာယ္က ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ဒီလုိေတြ အႏၱရာယ္မ်ားေနေပ ့မယ္လည္း ေဖါင္စီးတဲ ့လူေတြက ရွိေနတုန္းပဲဗ်။ အသက္ေဘးကုိ ပမာဏ မထားပဲနဲ ့ေလ။ ဒါေပ ့မယ္ …. အဲဒီတုန္းက အေနာ္ မေတြးတတ္ခဲ ့ဘူးဗ်။ ဘာလုိ ့မ်ား … ဒီအလုပ္ကုိ လူေတြ လုပ္ၾကသလဲလုိ ့ေလ။ ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ ဥာဏ္မမွီခဲ ့ပါဘူး။

ယေန ့မွာေတာ ့ကြ်န္ေတာ္ သိလုိက္ရတယ္ဗ်။ အဲဒီ အေျဖေလးကုိေလ။ လူေတြ ဘာလုိ ့လုပ္ၾကသလဲ ဆုိတာေလးကုိေပါ့။
ေငြေၾကာင့္လုိ ့ကြ်န္ေတာ္ ထင္တယ္ဗ်ာ။ သိလား။ ေလာကမွာ ေငြ ဟာ အေရးၾကီးတယ္ဗ်။ လူတုိင္းဟာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ ့ေနခ်င္တာခ်ည္းပဲကုိး။ သိပ္မခ်မ္းသာ ခ်င္ပါဘူးလုိ ့ေတြးတတ္တဲ ့အေနာ္လုိ လူမ်ိဳးေတာင္ ေတြးသာေတြးေနတာပါ။ လက္ထဲမွာ ေငြမရွိရင္ ေနကုိ မေနတတ္တာ ။  ေလာဘနည္းနည္းရွိတဲ ့လူလည္း ေလာဘနည္း သလုိ၊ မ်ားမ်ားရွိတဲ ့လူလည္း မ်ားမ်ား ရွိသလုိ ေငြကုိ အငမ္းမရ ရွာေဖြတတ္ၾကတယ္ဗ်။ ဒါကလည္း လူေတြရဲ ့အျပစ္မဟုတ္ဘူးလုိ ့ကြ်န္ေတာ္ထင္တယ္။ ပုိက္ဆံရွိမွ အရာရာကုိ ဖန္ဆင္းနုိင္တယ္ေလဗ်ာ။ ပုိက္ဆံမရွိရင္ ထမင္းတနပ္ေတာင္ ဘယ္သူမွ အလကား ေကြ်းခ်င္တာ မဟုတ္ဘူးရယ္။ Continue reading →

အခုတစ္ေလာ သင္တန္းေလးျပီးသြားလုိ ့အေနာ္ ေလးငါးရက္ေလာက္ ဆက္တုိက္ နားပစ္ပလိုက္တယ္ ။ ျပီးေတာ ့ ကိုယ္လုပ္ခ်င္ရာေတြကုိ လုပ္ေနခဲ ့တာမ်ားပါတယ္။ သရဲအေၾကာင္း၊ ဟာသ ဇာတ္လမ္းေလးေတြ၊ ရသ စာေပေတြ အေနာ့္၇င္ထဲမွာ ရွိတယ္။ သုိ ့ေပ ့မယ္ ့လည္း ခက္ေတာ ့ခက္တယ္ဗ်။ တစ္ခ်ိဳ ့လူေတြက စာေရးတယ္ဆုိတာ အနုပညာလုိ ့ေျပာၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ တိတိက်က်ေတာ ့မသိပါဘူး။ ဒါေပ ့မယ္ ကြ်န္ေတာ္က ဖီလ္းလာကုိပဲ လုပ္တတ္တယ္။ အခုလည္း စိတ္ထဲမွာ ဖီလ္းတတ္ေနတာက ကဗ်ာေတြ။ အဲဒီေတာ ့ကဗ်ာေတြ ေရးတယ္။

ဒါေပ ့မယ္ ေရးနည္း၊ ေရးဟန္ေတြကုိ အရင္ကလုိ ကြ်န္ေတာ္ မေရးခ်င္ေတာ ့ဘူး။ အဲဒါနဲ ့ပန္းခ်ီကားေတြကုိ Download လုပ္တယ္။ ျပီးရင္ အဲဒီဟာေတြကုိ ထုိင္ၾကည္ ့ေနရင္းနဲ ့ ေမ်ာေနမိတယ္။ တစ္နာရီၾကာမယ္၊ နွစ္နာရီ ၾကာခ်င္လည္း ၾကာမယ္။ တစ္ခါတစ္ေလဆုိ… ကြ်န္ေတာ္ ထမင္းေမ ့၊ ဟင္းေမ ့ေငးေနတတ္တယ္။ အဲဒီလုိ ေငးေနရင္းနဲ ့ပန္းခ်ီကားထဲက အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ ျမင္လာရတယ္ဗ်။ အဲဒါေတြကုိ ကြ်န္ေတာ္ ခ်ေရးတယ္။
အဲဒီထဲမွာ ဘ၀ေတြ ရွိတယ္၊ ျမင္ကြင္း တစ္ခ်ိဳ ့ရွိတယ္။ စသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ။ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္။ ေနာက္ဆုံး ပန္းခ်ီကားကုိ ေရးဆြဲစဥ္က ပန္းခ်ီဆရာရဲ ့စိတ္ေန၊ စိတ္ထား။ သူ စိတ္ညစ္ေနသလား? သူ ေပ်ာ္ရႊင္ေနသလား? စသျဖင့္ အေနာ္ ခံစားသိရွိလာရတယ္လုိ ့ထင္တာပဲ။ သက္သက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းျခင္းတစ္မ်ိဳးလည္း ဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ဒါမွ မဟုတ္ အေနာ္ေဂါက္ေနတာလည္း ဖစ္နုိင္တယ္ ။ Continue reading →

အနအရြ ေရာင္စုံထြန္းတဲ ့ည သီးသန္ ့ (ဒါမွဟုတ္) တစ္ခ်ိဳ ့တစ္၀က္ ။
ေရြးျခယ္ယူလုိ ့ရတဲ ့အရာေတြ ရွိတယ္။
ဒါေပ ့မယ္ သဘာ၀ ရုပ္ၾကြင္းေတြ … အသက္၀င္ၾကတယ္…
လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လည္း အလွျပင္ဆုိင္ေတြ ျပည္ ့လုိ ့…. ။
လူေတြက…
ခပ္ေတာင့္ေတာင့္၊ ခပ္ေျဖာင္ေျဖာင့္ေတြနဲ ့မ်ား…
လမ္းသလားေန ခ်င္ၾကသလား? …
ဒါဆုိ “တုတ္” ေဂါက္ေလးေတြ ေဆာင္ထားဖုိ ့လုိမယ္….။

Sunday ရဲ ့ညေနခင္းတစ္ခုမွာ ကုိယ္တို ့ Ticket နွစ္ခုရခဲ ့တယ္။
တစ္စုံတစ္ခုက ၾကည္နူးမွဳေတြနဲ ့အတူတကြ ကုိယ္ ့အိမ္တံခါး၀ကုိ လာေခါက္ခဲ ့တယ္ေလ။
ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ တစ္ခ်ိဳ ့ဟာ … မင္းနွုတ္ခမ္းပါးက ဆည္းလည္းသံလုိမ်ိဳး ခုန္ခ်ၾကတယ္။
မ်က္၀န္းေတြကုိ အျပဳံးေတြနဲ ့ျပည္ ့လုိ ့….လူေတြၾကားထဲကုိ တုိးတယ္ …
မုိင္တုိင္ေတြ ေ၀းကြာလည္း ကုိယ္တုိ ့လက္ေတြ မျဖဳတ္ခဲ ့ဖူး ….
ေျပးရင္း၊ လႊားရင္းနဲ ့ခေလးဘ၀က အလွေတြကုိ ငါ သခၤ်ာတြတ္တယ္…
မင္းရဲ ့အသားအေရဟာ … ပုလဲလုံးေတြ ခင္းထား သလုိပဲတုိ ့၊ ဘာတုိ ့၊ ညာတုိ ့။
စိတ္၀င္စားမယ္ဆုိရင္ေပါ့။
သၾကားလုံးနဲ ့တူတဲ ့နွင္းဆီငုံေလးေတြလည္း… တစ္ခါတစ္ရံ ၀ယ္လုိ ့ရတယ္။
ဆုိင္ရွင္ေတြကေတာ … သိတဲ ့အတုိင္း 24 နာရီပတ္လုံး … ဂ်ိဳကာ သရဖူေတြ ေဆာင္းထားလုိက္တာ …
ၾကည္ ့မေကာင္း…ရွု ့မေကာင္း … ။
ဂ်စ္တစ္တစ္နဲ ့… ခ်ာတိတ္ေလးတစ္ေယာက္ဟာလည္း တကယ္ကုိ ဆုိး တယ္။ Continue reading →

ယေန ့က … ေနေစာင္းတာနဲ ့တင္ … ရာသီဥတုက အခ်ိဳးမက်၊ တက် …ေျပာင္းလဲ လုိက္တာ။
အိမ္တုိင္း၊ အိမ္တုိင္းဟာ …. အလုံပိတ္တံခါးေတြနဲ ့အစုိထိမ္းကိရိယာေတြကုိ တပ္ဆင္ထားတယ္။
 ျမိဳ ့ျပတစ္ခုကေတာ ့… အရင္အတုိင္း ျမိဳ ့ေဟာင္းတစ္ခုကုိ ရထား…စီးလုိ ့။

ဟုိ တစ္ေန ့က တဒဂၤ အနမ္းေတြ မုိးေပၚက ေၾကြက်။
ငါ ကားဂိတ္မွာ ေကာက္ရွဴလုိက္ရတာ… ျမင္လုိ ့ေတာင္မေကာင္းဘူး။
ေနာက္ဆုံးေတာ ့… နွလုံးသား တစ္၀က္ကုိ အျပဳံးေပၚက မွဲ ့နက္နက္ေလး တစ္လုံး ျပဳိက်ခဲ ့တယ္…။
ရင္ခြင္တစ္ခုလုံးဟာ…. “၀ုန္း” ခနဲ ခုန္လုိ ့… “အား … လက္ေတြလည္း တုန္လုိက္တာ” ။

မေန ့ကေတာ ့ အျဖဴေရာင္ေကာင္းကင္ေပၚမွာ တိမ္ စိမ္းစိမ္းေလးေတြ ၀ဲတယ္။
လိပ္ျပာ လွလွေလးေတြ ပ်ံတယ္။ ပန္းခင္း လွလွေလးေတြ ေတြ ့တယ္။ Continue reading →

ဒါဟာ…
ေနာင္တ မရတဲ ့
ငမုိက္သား အျပစ္…
“Fuck You” အျဖစ္
ငါ့ကုိ ငါဟာ… စပ္ဆုိလုိက္တယ္…။

ေလာကက တန္းတူထားတယ္
ခ်ိန္ခြင္ညီတယ္။
ေစ်းသည္ အေလးခုိးတာ..ငါနဲ ့မဆုိင္ဘူး။
ၾကက္သည္ ေရထုိးတာလည္း… ငါ ဘာမွ မသိဘူး။
ဘာပဲ ေျပာေျပာ … ဘ၀က
ကုိယ္ ့ဂစ္တာၾကဳိး ကုိယ္၀ယ္၇တာခ်ည္းပဲ…
ေမတၱာေရွ ့ထား … ဂရုဏာေတြနဲ ့
မၾကာခဏ ၀င္လာတဲ ့…
အိမ္ေရွ ့ခန္းက… ေလေျပေအးလည္း
တဒဂၤ …. ပဲ။ Continue reading →

ပူအုိက္စပ္တဲ ့ေန ့တစ္ေန ့က လမ္းမေပၚမွာ အလင္းေရာင္ေတြ ျဖန္ ့က်ဲလြန္းတယ္။
လူတုိင္းဟာ…. ကုိယ္စီ၊ ကုိယ္စီ အေအးေပး လက္မွုပညာကုိ ခတ္တယ္။
မုန္တုိင္းေတြ ေလာက္ေတာ ့… မၾကမ္းတမ္းပါဘူး။
သုိ ့ေပ ့မယ္…. ေခြ်းေတြကုိ တိတ္ေစတယ္။

မနက္တစ္ခုရဲ ့ေစ်းမနက္ခင္း ….
စားသုံးကုန္ေတြ အျပင္… တုိလီမုိလီေတြလည္း ရတယ္။
အားလုံးကေတာ ့… သုိေလွာင္ပီး.. အသုံးျပဳရမဲ ့အရာေတြခ်ည္းပါပဲ…။
သင့္တာေလးေတြ ေရြးမယ္…
လုိအပ္တာေလးေတြ ရွာမယ္…
လုပ္ခ်င္တာေလးေတြ လုပ္ၾကတယ္…
ေနာက္ဆုံးေတာ ့လည္း.. အလာပ၊ သလာပ ေျပာရင္း…
မုန္းဟင္းခါးတစ္ပြဲေလာက္နဲ ့… အလုပ္မျဖစ္သြားတဲ ့သူေတြလည္း ပုံလုိ ့…
ကုိယ္ ့အတြတ္ကေတာ ့… ၾကဳံရာပါပဲ
အသုံးမလုိတဲ ့.. စုဗူး တစ္ခုကုိ ရင္ခြင္ပုိက္ရင္း….။ Continue reading →